Κυριακή 12 Ιουλίου 2009

Slipknot


Ήταν πριν το 1995, όταν ο Shawn Crahan σαν άλλος δρ. Φρανκεστάιν εμπνεύστηκε την «αρρωστημένη» ιδέα να δημιουργήσει ό,τι πιο ακραίο και βάναυσο στο χώρο της σκληρής μουσικής και να ταράξει τα νερά της διεθνούς metal σκηνής και όχι μόνο... Το πείραμα ξεκίνησε στη μικρή πόλη Des Moines στην Iowa, κάπου στο πουθενά του απέραντου αμερικανικού χάρτη..
Το group πέρασε από διάφορα στάδια αλλάζοντας πολλά ονόματα, καταλήγοντας στο τελικό όνομα Slipknot… Σκέφτηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του heavy metal να προσθέσει 3 άτομα με κρουστά για πιο ογκώδη ήχο, ακραίο αλλά ναι το έκανε! Σιγά-σιγά άρχισε να βρίσκει τους μουσικούς που χρειαζόταν γι’ αυτό το πείραμα. Τότε ήταν που καθιέρωσαν κοινή αμφίεση στις συναυλίες και φόρεσαν τις θρυλικές χειροποίητες μάσκες τους. Για πολλούς αυτό ήταν και ένα από τα συστατικά της επερχόμενης τεράστιας φήμης τους.. Το πρώτο album ήταν γεγονός! Άκουγε στο όνομα «Μate.Kill.Feed.Reapeat.» και ήταν ο προάγγελος του επόμενου πραγματικά δυναμίτη που κυκλοφόρησε το 1999 και έστειλε τους Slipknot στην κορυφή των charts. Λεγόταν απλά «Slipknot».Την ίδια χρονιά εξασφάλισαν μια θέση στο Ozzfest που πραγματικά η απόδοση τους έσπασε κόκαλα και έκανε όλους τους maggots (έτσι ονομάζουν οι ίδιοι τους οπαδούς τους) ανά τον κόσμο να τους λατρέψουν ακόμα περισσότερο.Τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι το πασίγνωστο «Wait and bleed», το μηδενιστικό «Sur facing» και το εκρηκτικό «Spit it out». Κάπου εκεί άρχισε η παγκόσμια μουσική κυριαρχία των Slipknot…
Η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη και το 2001 το κορυφαίο για μένα album τους έκανε την εμφάνιση του εν ονόματι «Iowa». Με πιο ώριμο και ακόμα σκληρότερο ήχο δεν μπορούσε παρά να φτάσει στο Νο.1 των U.K.charts. Το «Heretic anthem», το «Left behind», το «People=shit», το «Diasasterpiece» ήταν απλά metal ύμνοι και τότε κανείς δεν μπορούσε να τους πει ότι δεν ήταν metal συγκρότημα γιατί απλά οι άνθρωποι έφεραν τη δροσιά και το νέο ήχο που ο χώρος της σκληρής μουσικής είχε να δει από τότε που εμφανίστηκαν οι Sepultura.
Ο frontman Corey Taylor: Μία φωνή που ξερνάει μίσος, βρισιές, ποίηση αλλά και μπαλάντες. Στίχοι που μιλούν για προσωπικά του πάθη και κοινωνικά προβλήματα.
ΒΑΝD MEMBERS: 1 Sid Wison (turntables)
2 Joey Jordison (drums)
3 Paul Gray (bass)
4 Chris Fehn (percussion)
5 James Root (guitar)
6 Craig «133» Jones (samples)
7 Shawn «clown» Crahan (percussion)
8 Mick Thompson (guitar)
9 Corey Taylor (vocals)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου